Misschien herkent u zich in de volgende uitspraken:

– wat ik ook doe, ik doe het nooit goed

– ik heb het gevoel alsof ik degene ben, die altijd klaar moet staan voor anderen en nooit iets terug mag vragen

– ik kan geen neen zeggen want als ik dat doe dan voelt het alsof ik de ander te kort doe

– men zegt dat ik reageer alsof ik altijd te kort gedaan ben

– ik kan moeilijk grenzen stellen aan mijn kind(eren). Als ik dat doe dan voel het alsof hen tekort doe

– mijn kind doet het niet goed (op school, in groepen), en ik weet niet meer hoe ik moet helpen

– ik wil scheiden maar hoe zullen de kinderen reageren

– ik wil huilen maar dat lukt mij precies niet, hoe komt dat toch